Artykuły / Branle

Branle należą do najprostszych tańców dawnych. Od nich zazwyczaj zaczynamy naukę tańców średniowiecznych i renesansowych. Większość branli tańczy się w kole ale nie wszystkie. Niektóre tańczy się w linii, a niektóre można i tak, i tak. Charakterystyczne jest ustawienie tancerzy: na przemian; kobiety- mężczyźni,. Nazwa tańca "branle" pochodzi od francuskiego słowa oznaczającego ruch od boku do boku. Większość kroków jest tańczona na boki: w prawo i w lewo.

Głównym źródłem kroków branli jest "Orchesography" Thoinot Arbeau, opublikowana w 1598 roku, we Francji. Z opisów w dziele Arbeau i z jego statusu społecznego wynika, że branle we Francji, zazwyczaj tańczone były w tamtym okresie przez niższe i średnie klasy (warstwy wyższe zapewne tańczyły pawany, gaillardy i być może tańce włoskie).

Pierwsze źródła pisane pochodzą z XVI wieku, ale można przypuszczać, że znane i tańczone były już dużo wcześniej. W źródłach ikonograficznych znajdujemy przedstawienia osób tańczących branle, lub tańce z których branle się wywodzą. Poniżej przykładowe ilustracje na których przedstawiono osoby tańczące prawdopodobnie branle (charakterystyczne ustawienie tancerzy).


Ilustracja z manustkryptu z Walencji

Miniatura francuska przedsta - wiająca tańczących w ogrodzie, około 1400r. (Bibliotheque Natonale, Paris)

Kroki

Kroki podstawowe:

Simple w lewo (SL- simple left)- krok pojedynczy: lewa noga w bok, dostawiamy prawą
Simple w prawo (SR- simple right) -krok pojedynczy: prawa noga w bok, dostawiamy lewą
Double w lewo (DL- double left)- krok podwójny: lewa w bok, prawa dostaw, lewa w bok, prawa dostaw
Double w prawo (DR- double right)- krok podwójny: prawa w bok, lewa dostaw, prawa w bok, lewa dostaw